فنر گازییک عنصر الاستیک با گاز و مایع به عنوان محیط کار است. این عنصر از لوله فشار، پیستون، میله پیستون و چندین قطعه اتصال تشکیل شده است. فضای داخلی آن با نیتروژن پرفشار پر شده است. از آنجا که یک سوراخ سرتاسری در پیستون وجود دارد، فشارهای گاز در دو انتهای پیستون برابر است، اما سطح مقطع در دو طرف پیستون متفاوت است. یک انتها به میله پیستون متصل است در حالی که انتهای دیگر متصل نیست. تحت تأثیر فشار گاز، فشار به سمتی با سطح مقطع کوچک ایجاد میشود، یعنی خاصیت ارتجاعیفنر گازینیروی الاستیک را میتوان با تنظیم فشارهای مختلف نیتروژن یا میلههای پیستون با قطرهای مختلف تنظیم کرد. فنر گازی برخلاف فنر مکانیکی، منحنی الاستیک تقریباً خطی دارد. ضریب الاستیسیته X فنر گازی استاندارد بین ۱.۲ تا ۱.۴ است و سایر پارامترها را میتوان به صورت انعطافپذیری با توجه به الزامات و شرایط کاری تعریف کرد.
وقتی فنر بادی لاستیکی کار میکند، محفظه داخلی با هوای فشرده پر میشود تا یک ستون هوای فشرده تشکیل شود. با افزایش بار ارتعاش، ارتفاع فنر کاهش مییابد، حجم محفظه داخلی کاهش مییابد، سختی فنر افزایش مییابد و سطح تحمل مؤثر ستون هوا در محفظه داخلی افزایش مییابد. در این زمان، ظرفیت تحمل فنر افزایش مییابد. وقتی بار ارتعاش کاهش مییابد، ارتفاع فنر افزایش مییابد، حجم محفظه داخلی افزایش مییابد، سختی فنر کاهش مییابد و سطح تحمل مؤثر ستون هوا در محفظه داخلی کاهش مییابد. در این زمان، ظرفیت تحمل فنر کاهش مییابد. به این ترتیب، در کورس مؤثر فنر بادی، ارتفاع، حجم حفره داخلی و ظرفیت تحمل فنر بادی با افزایش و کاهش بار ارتعاش، انتقال انعطافپذیر و نرمی دارند و دامنه و بار ارتعاش به طور مؤثر کنترل شدهاند. سختی و ظرفیت تحمل فنر را نیز میتوان با افزایش یا کاهش بار هوا تنظیم کرد و محفظه هوای کمکی را نیز میتوان برای دستیابی به تنظیم خودکار متصل کرد.
زمان ارسال: ۲۸ دسامبر ۲۰۲۲